| Frank Lampard | ||
| Pozycja | nr. na boisku | pomocnik | nr. 08 | |
| Data i miejsce urodzenia: | 20.06.1978 Romford, Anglia | |
| Wzrost | Waga | 183 cm / 90 kg | |
| Poprzednie kluby: | Swansea, West Ham |
Frank James Lampard to pomocnik reprezentacji Anglii i Chelsea Londyn. Wcześniej grał w West Ham United oraz Swansea City. Lampard jest środkowym pomocnikiem. Jego znak rozpoznawczy to strzał z dystansu oraz zdolność do zdobywania wielu goli zza pola karnego. Lampard urodził się w Romford w Anglii. Jego rodzina jest spokrewniona z inną, znaną futbolową rodziną – Redknappami. Jest synem Franka Lamparda Seniora - również reprezentanta Anglii oraz zdobywcy dwóch Pucharów Anglii z West Hamem United. Reprezentant Anglii jest znany jako jeden z najlepiej ogranych piłkarzy w Anglii w ostatnich trzech latach.
Wygrał Mistrzostwo Anglii dwukrotnie ( z Chelsea w sezonie
2004/2005 oraz 2005/2006 ), dwukrotnie wznosił w górę Puchar Ligi Angielskiej
( również z Chelsea w sezonach 2004/2005 oraz 2006/2007 ), Tarczę Dobroczynności
( 2005 ) oraz z West Hamem Puchar Intertoto ( 1999 ). W listopadzie 2005 został
uznany drugim najlepszym piłkarzem w Europie, przegrywając z brazylijskim
pomocnikiem Ronaldinho. Miesiąc później również został uznany
drugim piłkarzem tym razem jednak wg FIFA. Tę nagrodę również zdobył
Ronaldinho.
Lampard dołączył do Młotów jako młodzieniec, gdzie jego ojciec był
asystentem menadżera w 1994r. Został przyjęty do zespołu juniorów. Swój
profesjonalny kontrakt podpisał 1.07.1995. W październiku 1995 został wypożyczony
do IV ligowej drużyny Swansea City. Rozegrał tam 9 spotkań, strzelając jedną
bramkę. W styczniu 1996 roku wrócił do West Hamu. Frank debiutował w tej drużynie
31.01.1996 roku w meczu przeciwko Coventry City FC. Nie został jednak
zawodnikiem pierwszego składu w tamtym sezonie. Lampard złamał prawą nogę w
meczu przeciwko Aston Villi 15.03.1997 roku, co zakończyło jego sezon. Strzelił
swoją pierwszą bramkę dla Młotów w sezonie 1997/1998 w meczu przeciw
Barnsley. Był podstawowym zawodnikiem juniorów WHU i został kapitanem drużyny
doprowadzając ją do FA Youth Cup w 1996.
Sezon 1998/1999 był bardzo udany dla Lamparda. Stał się podstawowym
zawodnikiem seniorskiej drużyny, nie opuścił żadnego meczu, a jego zespół
zajął piąte miejsce w Premiership. Drużyna WHU składała się wtedy z
takich talentów jak Joe Cole, Michael Carrick czy Rio
Ferdinand. Jednakże gdy Ferdinand został sprzedany do Leeds United w
sezonie 2000/2001, a ojciec Lamparda i jego wujek Harry Redknapp opuścili
West Ham, Frank postanowił uczynić to samo. Mimo zainteresowania ze strony
Aston Villi oraz Leeds United, Lampard wybrał inny londyński klub – Chelsea
FC.
Lampard dołączył do Chelsea 15.05.2001 za 11 milionów funtów. Był jednym z
pierwszych zakupów nowego trenera The Blues Claudio Ranieriego. Wzrost
formy Franka na Stamford Bridge był powolny ale spektakularny. Przez dwa
pierwsze sezony Lampard miał duże problemy z odnalezieniem się w drużynie.
Stawiano mu spore wymagania wytykając mu cenę za jaką został kupiony. Był
to również okres genialnej gry ze strony legendy Chelsea – Gianfranco
Zoli. Jednakże w trzecim sezonie noszenia niebieskiej koszulki co zbiegło
się z przybyciem na Stamford nowego właściciela – Romana Abramovicha,
nastąpiła eksplozja formy Lamparda stawiająca go na szczycie listy pomocników
Europy. Debiutował w Chelsea w meczu przeciwko Leyton Orient 26.07.2001,
strzelił pierwszą bramkę dla nowego klubu w meczu przeciw Northampton Town
wygranym przez The Blues aż 7-1, 1.08.2001. Swój debiut dla Chelsea w
Premiership odbył 19.08.2001 zremisowanym 1:1 z Newcastle United. W swoim
pierwszym sezonie strzelił dla klubu 7 bramek we wszystkich rozgrywkach.
W sezonie 2002/2003 Lampard stał się podstawowym graczem The Blues, nie
opuszczając ani jednego spotkania. Strzelił 8 bramek we wszystkich rozgrywkach
a Chelsea zajęła 4 miejsce w lidze co dało mu pierwszą w karierze szansę
gry w UEFA Champions League. Sezon 2003/2004 był w jago wykonaniu imponujący.
Został wybrany graczem września 2003. Chelsea doszła do półfinału
Champions League w którym została wyeliminowana przez AS Monaco. Lampard
strzelił w niej 4 gole w 14 spotkaniach. W lidze Chelsea zajęła drugie
miejsce za Arsenalem Londyn.
Sezon 2004/2005 był najlepszym sezonem w historii Chelsea, a Lampard był w
centrum tych zdarzeń. Zagrał we wszystkich 38 spotkaniach Premiership strzelając
13 goli (19 we wszystkich rozgrywkach), jest to wspaniały wyczyn jak na
pomocnika. Jego postawa w dużej mierze przyczyniła się do zdobycia
mistrzostwa przez Chelsea po 50 latach. The Blues finiszowali z przewagą aż 12
pkt nad rywalami. Zdobył kolejne 4 gole w Champions League i Chelsea ponownie
doszła do półfinału tych rozgrywek jednakże została wyeliminowana po zaciętym
meczu przez Liverpool. Jego dwie bramki w Curling Cupie pozwoliły na zdobycie
Pucharu Ligi. W następnym sezonie Lampard był jeszcze lepszy. Zdobył 16 bramek w
Premiership 2005/2006, dwa gole w Champions League oraz dwa gole w pucharach co
dało mu razem 20 bramek. Jego forma była na tyle wysoka, że menadżer Jose
Mourinho nazwał go po meczu z Blackburn na Stamford Bridge „najlepszym piłkarzem
świata”. W Europie głośno było o nim a wielkie sławy między innymi
Johann Cruyff wypowiadali się o nim z wielkim szacunkiem. We wrześniu 2005
roku Lampard został wybrany członkiem FIFPro World XI. Jedenastka FIFA została
wybrana poprzez głosowanie profesjonalnych piłkarzy z ponad 40 krajów. W
zimie 2005 dwukrotnie zdobywał drugie miejsce za Ronaldinho w plebiscycie
European Footballer of the Year oraz FIFA Word Player of the Year. Został
wybrany graczem stycznia 2007 przez fanów gdyż strzelił 7 bramek w 8
spotkaniach.
Lampard jest rekordzistą w Anglii pod względem nieprzerwanie rozgrywanych meczów
rozpoczynający się 13.10.2001 a kończący 26.11.2005! i wynoszący 164 gry.
Frank pobił wcześniejszy rekord 159 występów pod rząd zdobyty przez Davida
James'a. 16 bramek Lamparda w sezonie 2005/2006 było rekordem w Anglii dla
pomocników. Lampard zdobył do tej pory 89 bramek dla Chelsea (stan na
15.03.2007) co stawia go w 10tce najlepszych strzelców klubu, oraz sprawiaj, że
jest najskuteczniejszym pomocnikiem Chelsea w historii. 17.12.2006 roku pobił
rekord należący do Dennis'a Wise i wynoszący 76 goli. Wielu zarzuca
mu, że bramki zdobywa poprzez odbicia piłki od rywali. Jednakże, The Guardian
wyliczył, że Frank zdobył w ten sposób jedynie 6 bramek (8%) grając w
Chelsea. Lampard grał w reprezentacji U-21, w 2000 roku był jej kapitanem. Ogólnie
strzelił 9 bramek dla reprezentacji juniorskiej co jest wynikiem gorszym
jedynie od Alana Shearera oraz Francisa Jeffersa (oboje po 13
bramek). Lampard debiutował w seniorskiej drużynie Anglii 10.10.1999 w meczu
przeciw Belgii. Nie dostał jednak powołania na Euro 2000, ani na MŚ 2002 w
Korei i Japonii. Zdobył swoją pierwszą bramkę dla kraju 20.08.2003 w
wygranym 3-1 meczu przeciw Chorwacji. Jego wspaniała forma w klubie sprawiła,
że dostał powołanie do kadry na Euro 2004. Jego zespół doszedł do ćwierćfinałów
tych rozgrywek w czym Frank miał wielki udział. Strzelił 3 bramki w 4
spotkaniach i został wybrany do drużyny gwiazd turnieju. Strzelił też 5
bramek podczas kwalifikacji do MŚ 2006 w Niemczech (w tym jedną Polsce). Nosi
numer 8 po Paulu Scholesie, który odszedł z kadry. MŚ 2006 nie były
jednak dla Lamparda udane, co odbiło się dużym echem w europejskich mediach.
Miał 24 strzały, z czego 10 celnych lecz nie strzelił żadnej bramki. Lampard
grał w każdym z 5 spotkań jakie rozegrała Anglia. Wyspiarze odpadli w ćwierćfinałach
w meczu z Portugalią w którym m.in. karny Lamparda został obroniony przez
fenomenalnie broniącego Ricardo.
Tytuły klubowe:
UEFA Intertoto Cup (1998)
FA Premier Asia Cup (2003)
FA Community Shield (2005)
League Cup (2005, 2007)
English Premier League (2004-05, 2005-06)
Tutuły osobiste:
FIFA World Player of the Year runner-up (2005)
FWA Player of the Year (2005)
European Footballer of the Year runner-up (2005)
FIFPro World XI Team (2005)
autor: Maciej Jasica